Wybór i przygotowanie surowców
Produkcja rozpoczyna się od selekcji surowców silikonowych. W zależności od przeznaczenia komponentów dobiera się gumy bazowe silikonowe o różnych parametrach użytkowych. Następnie dodaje się i miesza z mieszaniną niezbędne dodatki, aby dostosować jej kolor, twardość lub inne właściwości fizyczne.
Proces formowania
Jest to krytyczny etap, który nadaje komponentom specyficzny kształt. Typowe metody formowania obejmują formowanie tłoczne, formowanie wtryskowe i formowanie przez wytłaczanie. Formowanie tłoczne polega na umieszczeniu odważonej ilości mieszaniny silikonu w metalowej formie, gdzie jest ona utwardzana i kształtowana pod wpływem ciepła i ciśnienia; metoda ta jest odpowiednia dla komponentów o stosunkowo stałych kształtach. Formowanie wtryskowe polega na wtryskiwaniu mieszaniny silikonu do gniazda formy, co czyni ją idealną do komponentów o złożonej strukturze lub wymagających produkcji-na dużą skalę. Formowanie przez wytłaczanie polega na ciągłym tłoczeniu mieszaniny silikonu przez matrycę o określonym-profilu przekroju poprzecznego; metodę tę stosuje się przede wszystkim do wytwarzania profili ciągłych, takich jak rury i taśmy.
Obróbka wulkanizacyjna
Po zaformowaniu elementy silikonowe poddawane są procesowi wulkanizacji. Jest to reakcja chemiczna wywołana ciepłem, podczas której tworzą się-połączenia poprzeczne pomiędzy łańcuchami molekularnymi silikonu. Celem jest przekształcenie materiału ze stanu plastycznego w stan elastyczny, uzyskując w ten sposób stabilne końcowe właściwości użytkowe. Zarówno temperatura, jak i czas trwania procesu wulkanizacji wymagają precyzyjnej kontroli.
Przetwarzanie końcowe-
Po wulkanizacji elementy mogą wymagać przycięcia w celu usunięcia nadmiaru wypływki lub zadziorów powstałych w procesie formowania. W zależności od konkretnych wymagań można również zastosować obróbkę powierzchniową-taką jak powlekanie natryskowe lub drukowanie logo-. Ponadto niektóre precyzyjne komponenty mogą zostać poddane kontroli wymiarowej.
Kontrola jakości
Po zakończeniu produkcji komponenty przechodzą kontrolę wyrywkową lub pełną kontrolę. Typowe kryteria kontroli obejmują dokładność wymiarową, wygląd (sprawdzanie defektów), zgodność w zakresie twardości oraz niezbędne testy wydajności,-takie jak testy odporności na ciepło i wytrzymałość na rozciąganie-w celu zapewnienia, że komponenty spełniają wszystkie określone wymagania.
